بهداشت و ارتقاء سلامت

یستم غذایی جهان به هم ریخته است. از هر ده نفر یک نفر دچار سوء تغذیه است. از هر چهار نفر یک نفر اضافه وزن دارد. بیش از یک سوم جمعیت جهان نمی توانند یک رژیم غذایی سالم را تامین کنند. عرضه مواد غذایی به دلیل موج گرما، سیل، خشکسالی و جنگ مختل شده است. تعداد افرادی که در سال 2020 گرسنه بودند، 15 درصد بیشتر از سال 2019 بود که به دلیل همه گیری کووید-19 و درگیری های مسلحانه بود .

زیستگاه سیاره ای ما نیز آسیب می بیند. بخش غذا حدود 30 درصد از گازهای گلخانه ای جهان را منتشر می کند. گسترش زمین‌های زراعی، مراتع و مزارع درختان، دو سوم زیان جنگل‌ها (5.5 میلیون هکتار در سال) را به همراه دارد که عمدتاً در مناطق استوایی 2 است . شیوه های ضعیف کشاورزی باعث تخریب خاک، آلودگی و کاهش منابع آب و کاهش تنوع زیستی می شود.

با مشخص شدن این پیوندهای متقابل، رویکردها به مواد غذایی در حال تغییر هستند - به دور از تولید، مصرف و زنجیره های ارزش به سمت ایمنی، شبکه ها و پیچیدگی. بحران‌های اخیر پیرامون گرمایش جهانی و COVID-19 نگرانی‌ها را تشدید کرده است. سیاستگذاران توجه داشته اند.

شمارش هزینه پنهان 12 تریلیون دلاری یک سیستم غذایی خراب

در ماه سپتامبر، دبیرکل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش، نشست سیستم های غذایی را تشکیل خواهد داد. این ششمین نشست سران سازمان ملل در مورد غذا از سال 1943 و اولین نشست سران کشورها در مجمع عمومی سازمان ملل است. گروهی از دانشمندان برجسته، معروف به گروه علمی، وظیفه دارند از قوی، گسترده و مستقل بودن علم زیربنای اجلاس 2021 اطمینان حاصل کنند. ما نویسندگان، رئیس و نایب رئیس این گروه هستیم. اگرچه چنین رویکردهایی در زمینه هایی مانند تغییرات آب و هوا و تنوع زیستی آشنا هستند، اما این اولین باری است که دانشمندان به طور صریح به بحث های چند جانبه در مورد غذا وارد می شوند (به Nature 595 ، 332؛ 2021 مراجعه کنید ).

سیستم غذایی جهانی نیاز به اصلاح دارد - در سیاست ها و نهادها و همچنین در جبهه های اجتماعی، تجاری و فناوری 3 . علم یکی از لنزهایی است برای اطمینان از اینکه تغییرات یکپارچه هستند و در مجموع نتایج بهتری ارائه می دهند. اما وظیفه چالش برانگیز است. غذا شامل رشته‌های زیادی می‌شود - از جمله کشاورزی، بهداشت، علوم آب و هوا، هوش مصنوعی و علوم دیجیتال، علوم سیاسی و اقتصاد. اثرات نامطلوب و غیرمستقیم سیاست‌ها بر تغییرات آب و هوا، از دست دادن تنوع زیستی و سلامت باید در هزینه‌های واقعی غذا لحاظ شود. تخمین زده می شود که این دو برابر ارزش بازار فعلی مصرف مواد غذایی در سطح جهان باشد 4 . طیف وسیعی از صداها بسیار مهم است. گروه علمی با صدها کارشناس در سراسر جامعه مدنی، از جمله مردم بومی، سازمان‌های تولیدکننده و جوانان و بخش‌های خصوصی درگیر است.

در اینجا نقش‌های کلیدی را که دانشمندان باید برای تسریع تحول به سوی سیستم‌های غذایی سالم‌تر، پایدارتر، عادلانه‌تر و انعطاف‌پذیرتر ایفا کنند، برجسته می‌کنیم. این هفت اولویت منعکس کننده پایگاه شواهد گروه علمی است که شامل بیش از 50 گزارش و خلاصه است (به go.nature.com/3dtoazu مراجعه کنید ).

یک کشاورز در بولیوی برای دانه های خوراکی کینوا برداشت می کند. اعتبار: Giraudou Laurent/Sygma/Getty

هفت اولویت

برای رفع چالش های زیر به پیشرفت های علم محور نیاز است.

به گرسنگی پایان دهید و رژیم های غذایی را بهبود بخشید. دانشمندان باید شرایط و فرصت های بهینه را برای سرمایه گذاری شناسایی کنند تا غذاهای سالم و مغذی را در دسترس تر، مقرون به صرفه تر و قابل دسترس تر کنند. اقداماتی که به طور مشترک بیش از یکی از این موارد را بهبود می بخشد مؤثرترین هستند. برای مثال، افزایش آبیاری در مزارع کوچک در تانزانیا و اتیوپی باعث افزایش بهره وری، تنوع غذایی و درآمد کشاورزان شده است .

سه تغییر بزرگ بازی عبارتند از: افزایش تحقیق و توسعه در کشاورزی و غذا برای افزایش بهره وری به روشی پایدار. کاهش ضایعات و تلفات مواد غذایی؛ و افزودن مولفه های درآمد و تغذیه به برنامه های حمایت اجتماعی. اولویت‌های تحقیقاتی برای کاهش ضایعات شامل افزایش فناوری‌های ذخیره‌سازی انرژی خورشیدی و باتری برای مقرون‌به‌صرفه‌تر کردن پردازش و نگهداری مواد غذایی است. شکل‌های جدید بسته‌بندی با استفاده از مواد بازیافتی، پوشش‌های نانومواد و حتی فیلم‌های خوراکی، غذاها را برای مدت طولانی‌تری تازه نگه می‌دارد. برنامه‌های تغذیه مدرسه، همراه با انگیزه‌هایی برای نگه‌داشتن کودکان در آموزش (مانند جیره‌بندی برای والدین) در مالی موفقیت‌آمیز بوده است، به‌عنوان مثال، جایی که ثبت‌نام در مدرسه را تا 10 درصد افزایش داد . تحت قفل‌های COVID-19، این نوع برنامه‌ها حتی مرتبط‌تر شدند.

قرارداد سبز اروپا صدمات زیست محیطی را به کشورهای دیگر وارد می کند

محققان همچنین باید موانع رفتاری برای تغذیه سالم مانند تنقلات در شرایط استرس را مطالعه کنند. آن‌ها باید دستورالعمل‌های سیاستی را برای برچسب‌های مواد غذایی آموزشی ایجاد کنند و اثرات وضع مالیات و مقررات بر غذاهای ناسالم (مانند شکر و چربی‌های ترانس) را مدل‌سازی کنند. خواص بهداشتی غذاهای غنی شده و گوشت های پرورشی نیز باید مشخص شود.

سیستم های غذایی خطر زدایی هرچه سیستم‌های غذایی جهانی، پویا و پیچیده‌تر شوند، در برابر خطرات جدید بازتر می‌شوند. دانشمندان باید نحوه درک، نظارت، تجزیه و تحلیل و انتقال چنین آسیب‌پذیری‌ها را بهبود بخشند. به عنوان مثال، خشکسالی، گسترش سوخت های زیستی و سفته بازی های مالی پس از تحمیل ناگهانی موانع تجاری منجر به افزایش قیمت مواد غذایی در سال 2008 شد . همه‌گیری کووید-19 و درگیری‌های مسلحانه زنجیره‌های ارزش غذایی در سراسر آفریقا را در سال جاری متزلزل کرده و قیمت مواد غذایی را افزایش داده است. ابتکارات موفقیت آمیزی وجود دارد که مشاهدات روی زمین سیستم های غذایی و تغذیه را با پیش بینی ترکیب می کند. اینها شامل FEWS NET ( https://fews.net ) و تحلیل های مشترک سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد و برنامه جهانی غذا در مورد هشدارهای اولیه در مورد ناامنی غذایی 8 است.

سیاست ها و راهکارهای اقتصادی مورد نیاز است. به عنوان مثال، محصولات بیمه جدید با کمک سنجش از دور و پیش بینی آب و هوا پوششی برای محصولات و دام های از دست رفته فراهم می کند. سیستم های آبیاری با انرژی خورشیدی خطر خشکسالی را کاهش می دهد. برنامه های گوشی های هوشمند اطلاعاتی در مورد آفات محصولات محلی، خطرات آب و هوا و فرصت های بازار در اختیار کشاورزان قرار می دهند. اینها قبلاً در کنیا، سنگال، هند و بنگلادش استفاده می شوند . طرح های پرداخت برای تشویق کشاورزان به مدیریت و جذب کربن در خاک و درختان و تجارت آن مورد نیاز است.

یک کشاورز جلبک دریایی در بالی، اندونزی. اعتبار: Anton Raharjo/NurPhoto/Getty

از برابری و حقوق محافظت کنید. فقر و نابرابری های مرتبط با جنسیت، قومیت و سن دسترسی بسیاری از مردم به غذاهای سالم را محدود می کند. محققان اجتماعی-اقتصادی باید راه های فراگیر را برای تغییر بیش از 400 میلیون مزرعه خرده مالک در سراسر جهان پیشنهاد کنند. آنها باید مسیرهای خروج از ترتیبات ناعادلانه و ناعادلانه بر سر زمین، اعتبار و کار را شناسایی کنند و حقوق زنان و جوانان را تقویت کنند. برای مثال، اگر زنان سرپرست خانوار در جنوب اتیوپی منابع مشابهی با مردان سرپرست داشته باشند، بهره‌وری آنها در ذرت (ذرت) بیش از 40 درصد افزایش می‌یابد تا با دومی برابری کند .

حفاظت از حقوق زمین خرده مالکان، زنان و مردم بومی بسیار مهم است. فناوری می تواند شفافیت و کارایی را تضمین کند. به عنوان مثال، استفاده از دفتر کل حقوق مالکیت بلاک چین برای تخصیص زمین می تواند یک فرصت در غنا 11 باشد . در مقیاس فراملی، ابتکار ماتریس زمین داده‌های مربوط به تملک زمین و سرمایه‌گذاری بزرگ در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​را جمع‌آوری و به اشتراک می‌گذارد. این معاملات در تقریبا 100 کشور در سراسر جهان را پوشش می دهد. راه حل های مشابهی برای حفاظت از حقوق زمین مردمان بومی مورد نیاز است 12 . همچنین تلاش برای ایجاد ظرفیت تحقیقات محلی، برنامه های آموزشی در مورد غذا و کشاورزی، و فرصت های آموزشی و تامین مالی در مناطق روستایی ضروری است.

تقویت علم زیستی محققان باید راه‌هایی برای بازگرداندن سلامت خاک و بهبود کارایی کشت، اصلاح محصول و کربن‌سازی مجدد خاک و بیوسفر بیابند. پیوندهای بین تمام سیستم های زمین باید با هم در نظر گرفته شوند - که به عنوان یک رویکرد سلامت شناخته می شود (به go.nature.com/3jy7ekh مراجعه کنید ).

پنج اولویت برای اقتصاد اقیانوسی پایدار

منابع جایگزین پروتئین سالم، مانند پروتئین های گیاهی و مشتق از حشرات، از جمله برای خوراک حیوانات، باید پیشرفته باشند. تکنیک‌های اصلاح نباتات که نیتروژن هوا را جذب می‌کنند، برای کاهش نیاز به کود و افزایش مواد مغذی، باید بررسی شوند. مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی باید برای افزایش بهره وری، کیفیت و مقاومت محصولات زراعی در برابر آفات و خشکسالی اعمال شود. نمونه های اخیر شامل انواع موز مقاوم به بیماری های قارچی پژمردگی فوزاریوم و بادمجان های Bt مقاوم به آفات است . برای گسترش دسترسی به فناوری‌های علوم زیستی، حقوق مالکیت معنوی، مهارت‌ها و اشتراک داده‌ها باید مورد توجه قرار گیرد.

حفاظت از منابع ابزارهایی برای کمک به مردم برای مدیریت پایدار خاک، زمین و آب مورد نیاز است. به عنوان مثال، دستگاه های دیجیتال دستی و سنجش از راه دور می توانند غلظت کربن خاک و سایر مواد مغذی را ردیابی کنند. سیستم‌های هوش مصنوعی و هواپیماهای بدون سرنشین به کشاورزان اجازه می‌دهند مناطقی را که نیاز به آبیاری، کوددهی و محافظت در برابر آفات دارند، شناسایی کنند. میکروب های خاک را می توان برای بهبود ساختار خاک، ذخیره کربن و عملکرد مهار کرد. محققان باید چنین فناوری‌هایی را تطبیق داده و مقیاس‌بندی کنند.

تنوع زیستی و پایه های ژنتیکی باید محافظت شود. گونه های بذر باید حفظ شوند و فنوتیپ ها و ژنوتیپ های آنها در زمینه تغییرات آب و هوایی و تغذیه بررسی شوند. سیستم‌های سنتی غذا و جنگل، از جمله سیستم‌های مردم بومی، باید در سیستم‌های ملی تحقیقات کشاورزی درک و حمایت شوند. همانطور که برای سازگاری آب و هوا در مناطق بومی ایالات متحده انجام شده است، همکاری برای منافع متقابل باید مورد بررسی قرار گیرد .

جلوگیری از گرسنگی در جنوب صحرای آفریقا نیازمند داده ها و ترکیب است

غذاهای آبزی را حفظ کنید. بیشترین تمرکز بر روی مواد غذایی تاکنون بر روی کشاورزی مبتنی بر خاک بوده است. ماهی ها، صدف ها و گیاهان آبزی مانند جلبک دریایی از نظر تغذیه ای و محیطی چیزهای زیادی برای ارائه دارند. غذاهای آبزی باید بهتر در درک سیستم های غذایی ادغام شوند 14 . محققان باید به دنبال راه هایی برای افزایش تنوع غذایی در غذاهای آبزی و جذب کربن در محیط های دریایی و آب شیرین باشند.

برای پایدار کردن برداشت اقیانوس ها، آب های ساحلی و منابع آب شیرین و حفاظت از تنوع زیستی، دیدگاه های زیست محیطی-علمی و همکاری ها و نهادهای جهانی مورد نیاز است. پایداری سیستم های تغذیه ماهی نیاز به توجه دارد. به عنوان مثال، با بررسی استفاده از پرورش حشرات، حبوبات اصلاح شده غنی از روغن و ریز جلبک ها به عنوان خوراک ماهی.

مهار فناوری دیجیتال ربات‌ها، حسگرها و هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای در مزارع استفاده می‌شوند: مثلاً برای برداشت محصولات و شیردهی گاو. حسگرها می توانند منشاء و کیفیت مواد و محصولات را در طول زنجیره فرآوری مواد غذایی کنترل کنند تا تلفات را کاهش دهند و ایمنی مواد غذایی را تضمین کنند. اما اکثر کشاورزان و تولیدکنندگان هنوز دسترسی ندارند. برای گسترش مزایا، دستگاه ها باید ارزان تر و خرید و استفاده آسان تر شوند. خدمات اجاره ای مشابه اوبر برای ماشین آلات کشاورزی باید توسعه یابد، همانطور که با تراکتورها در هند انجام شده است. منابع برق روستایی باید در کنار آموزش و آموزش فناوری اطلاعات گسترش یابد.

اولین قدم ها

اجلاس سیستم های غذایی 2021 فرصتی عالی برای پایان دادن به گرسنگی تا سال 2030 و ایجاد یک سیستم غذایی پایدار است. اجلاس های قبلی تغییراتی را ایجاد کردند: ایجاد فائو (پس از 1943). تقویت مشارکت جهانی تحقیقات مواد غذایی CGIAR و تأسیس مؤسسه بین المللی تحقیقات سیاست غذایی (بعد از 1974). تسریع حقوق بشر برای غذا (2002)؛ و ایجاد سیستم های نظارتی برای هشدار درباره بحران های قیمت مواد غذایی (2009).

بدون غذا، هیچ خروجی از بیماری همه گیر وجود ندارد

با این حال، وسعت دستور کار 2021 می تواند مانعی برای دستیابی به اهداف آن باشد. برای جلوگیری از شکست، نمایندگان باید تمرکز کنند. آنها باید ایجاد یک چارچوب راهنما را در اولویت قرار دهند - برای تغییر سیستم های غذایی ملی و محلی متنوع، و همچنین شبکه های جهانی، با چالش های تجارت، مالی، آب و هوا، نوآوری و حکومت.

بحث ها شدید خواهد بود. غذا یک موضوع بحث برانگیز است. اختلاف نظرها بر سر اهداف، مسیرها و سرعت تغییر، و نقش علم و فناوری، بخش خصوصی و سازمان ملل متحد زیاد است. به عنوان مثال، برخی اگرواکولوژی را تنها راه قابل قبول کشاورزی می دانند. برخی بیوتکنولوژی و ویرایش ژن را خطر می دانند. دیگران فرصت ها را می بینند. هدف گروه علمی ارائه یک مبنای علمی برای این تنوع دیدگاه ها بوده است.

اقدامات و اهداف

پس از توافق بر سر برنامه ها، اجلاس سیستم های غذایی سازمان ملل باید به سمت اجرا حرکت کند. در اینجا پیشنهادات ما وجود دارد.

راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت می‌توانند به خنک کردن سیاره کمک کنند - اگر اکنون اقدام کنیم

اول، تقویت مالی. در جبهه تحقیقاتی، ما پیشنهاد می‌کنیم که دولت‌ها حداقل 1 درصد از نسبت تولید ناخالص داخلی کشورهایشان را که مربوط به سیستم‌های غذایی است، به تحقیقات مواد غذایی اختصاص دهند. بسیاری از کشورها فقط نیمی از آن را خرج می کنند. کشورهای کمتر توسعه یافته باید برای رسیدن به سطح مشابه کمک شوند. برای پایان دادن به گرسنگی برای فقیرترین افراد، ما پیشنهاد ایجاد یک صندوق ویژه را داریم. این توسط اهداکنندگان کمک های توسعه و اوراق قرضه با حمایت صندوق بین المللی پول و بانک جهانی حمایت می شود. تحقیق و مدل سازی در مورد اجرا و تأثیرات مورد نیاز است.

دوم، افزایش ظرفیت علمی. این صندوق ویژه می‌تواند برای تقویت ظرفیت تحقیقاتی در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​و گسترش همکاری‌های تحقیقاتی بین بخش‌های دولتی و خصوصی و بین کشاورزان، شرکت‌های نوپا در زنجیره‌های ارزش غذایی و جوامع علمی مورد استفاده قرار گیرد. به اشتراک گذاری زیرساخت های تحقیقاتی و داده ها بین جنوب جهانی و شمال جهانی شروع خوبی خواهد بود.

سوم، تقویت رابط های علم و سیاست. بر خلاف بسیاری از زمینه های دیگر، کشاورزی، امنیت غذایی و تغذیه دارای یک توافقنامه یا کنوانسیون بین المللی برای تجمیع اقدامات نیستند. ما از اجلاس سیستم‌های غذایی سازمان ملل و کشورهای عضو سازمان ملل می‌خواهیم که یک معاهده بین‌دولتی یا کنوانسیون چارچوبی در مورد سیستم‌های غذایی، مشابه کنوانسیون‌های مربوط به اقلیم، تنوع زیستی و بیابان‌زایی که در ریودوژانیرو در سال 1992 مورد توافق قرار گرفت، بررسی کنند. این چارچوب باید شامل یک یک نهاد علمی مستقل قوی که در ادامه اجلاس مشاوره سیاستی ارائه می کند. ما توصیه می‌کنیم که همه سازمان‌ها و آکادمی‌های علمی با تحقیقات مرتبط با غذا در یک فرآیند آماده‌سازی گنجانده شوند.

آوردن ابزارهای علم روی میز به تغییر سیستم غذایی جهانی برای پایان دادن به گرسنگی و دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل تا سال 2030 کمک می کند.

Nature 597 ، 28-30 (2021)