سرخجه يک بيماري ويروسي تبدار و بثوري است که در بزرگسالان از اهميت باليني بالايي برخوردار نمي باشد. بزرگسالان مبتلا به سرخجه بندرت نياز به مراجعه به پزشک و بستري شدن پيدا مي کنند. بارز ترين علامت سرخجه بثورات جلدي مي باشد که آنهم ظرف يک يا دو روز بهبود مي يابد. بيماري سرخجه در مادران حساس (واکسن نزده) معمولا با علايمي چون تب، بثورات، تورم غدد لنفاوي سر و گردن و همچنين درد و درگيري مفاصل همراه است. تعداد موارد بدون علايم باليني که مي توانند باعث انتقال بيماري به افراد حساس بشوند نيز در مقايسه با موارد آشکار بيماري بسيار بالاست لذا پرهيز از مواجهه با افراديکه مشکوک يا مبتلا به به بيماري هستند به تنهايي کافي نمي باشد و واکسيناسيون شيرخواران و زنان غير باردار در سنين باروري الزامي مي باشد. 

   درگيري در جنين بدنبال عفونت مادر با ويروس سرخجه (Rubella) در 3ماهه نخست بارداري ايجاد مي شود. در برخي از موارد منجر به سقط مي شود و نوزادان زنده مانده هم با نقايص مادرزادي متعدد بدنيا مي آيند که ناهنجاريهاي قلب، چشم و شنوايي از مهمترين آنها مي باشند.